OI ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΣΦΥΡΗΛΑΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΓΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Για την Πατρίδα μας υφίσταται ένα ιστορικό πολυσύνθετο ζήτημα πορείας και επιβίωσης. Αυτό έχει να κάνει με την γεωγραφική της θέση και με την εθνοτική πολιτισμική υπόστασή της διαχρονικώς. Ανεξαρτήτως πολιτεύματος της ιδίας, αλλά και των χωρών που την περιβάλλουν, δέχεται την πίεσή τους προς τον θαλάσσιο ζωτικό χώρο της. Πορεύεται δε, όπως διακήρυξε ο Γκαίτε, με δημιουργία πρότυπων πολιτισμών . Από την γλώσσα έως τις ιδέες , τα είπε όλα και τα παρέδωσε στην ανθρωπότητα. Επομένως τα « προικιά» της ανεπανάληπτα και ζηλευτά. Δια μέσου των αιώνων, με ακμή και παρακμή. Με αναλαμπές και εκφυλισμούς δημιουργήθηκε η υπάρχουσα Πολιτεία σήμερα , που πορεύεται εδώ και ένα αιώνα και πλέον με σταθερά σύνορα. Διακηρύσσοντας την αμυντική της και μόνο διάσταση στην εξωτερική πολιτική της.
Δυστυχώς οι πολιτικές της ηγεσίες από το 1950, δεν πορεύθηκαν με σταθερές παραμέτρους, λαμβάνοντας υπόψιν την γεωγραφική και πολιτισμική παρακαταθήκη. Προλαμβάνοντας και προσαρμόζοντας τα εθνικά συμφέροντα με συμμαχίες γάμου και όχι αρραβώνος. Διακηρύττουν άπαντες, ότι έθνη και κράτη κινούνται με γνώμονα τα συμφέροντά τους και οι ηγεσίες της Χώρας πειραματίζονται με ιδεολογήματα και κομματικούς προσανατολισμούς.
Αγνοήσαμε την ισχύ των ΗΠΑ, που καθόριζε τα πάντα στον δυτικό κόσμο έως το 1990. Είχαμε όλες τις προοπτικές ενός υγιούς γάμου, με ένωση δυνάμεων και εμείς ερωτοτροπούσαμε με χώρες , που αδυνατούσαν να επιβάλουν τα εθνικά μας δίκαια. Η ιστορία, ως συνήθως δημιουργεί νέες πραγματικότητες. Στην νέα πραγματικότητα του σήμερα καλούμαστε, μεταφορικώς, να υπηρετήσουμε τα πατρικά μας καθήκοντα προς τα παιδιά του Ελληνισμού και να συνάψουμε γάμους με χώρες για υπηρέτηση κοινών συμφερόντων .
Για τις βιολογικές γενιές του σήμερα, επιβάλλεται γάμος, το πολύ σύμφωνο συμβίωσης, με ΗΠΑ και Ισραήλ, έχοντας αγκαλιά πατρική για την Κύπρο. Από την ΕΕ, ορθώς συνάπτουμε γάμο με την Γαλλία. Δεν χρειάζεται όμως να ερωτοτροπούμε με αλληθωρισμό προς άλλες κατευθύνσεις, γιατί θα ακυρωθούν οι γάμοι νομοτελειακά.
Στην δε ζωή διδασκόμαστε πάντοτε , πώς να αποφεύγουμε αναίτιες αντιπαλότητες και εχθρότητες, ιδίως με χώρες που υφίσταται κοινός πολιτισμικός και ιστορικός παράγων.
Η Τουρκία, όχι μόνον ιστορικά, αλλά πασιφανώς έχει αναδείξει τον εαυτό της σε ζηλόφθονα και κακό γείτονα. Επομένως, αποφεύγοντας το κακό που δεν αντέχουμε, σφυρηλατούμε τους γάμους που έχουμε με πίστη και ενίσχυση των συνεκτικών δεσμών με τους συμμάχους που επιλέξαμε. Όταν εμείς ερωτοτροπούμε με τον εχθρό, είναι αδιανόητο να μας σεβαστούν οι συμβαλλόμενοι μαζί μας. Η όποια αλλαγή δεδομένων , θα δώσει την αφορμή και την αιτία να μας εγκαταλείψουν.
Οι κουτοπονηριές , μπορεί να συγχωρούνται σε γάμους κοινωνικούς-βιολογικούς, ποτέ σε συμμαχίες κρατών. Στο σκληρό περιβάλλον των διεθνών συμφερόντων , όπως προείπε ο Λένιν, οι συμμαχίες -αρραβώνες γίνονται για να καταπατηθούν. Είναι η ώρα των ορθών επιλογών . Να σφυρηλατήσουμε τους εαυτούς μας και να διασφαλίσουμε τα εθνικά ζωτικά συμφέροντά μας. Οι καιροί ου μεναιτοί....
