Κομματοκρατία αντί της Πολιτικής και της Δημοκρατίας

Η πολιτική θεσμοθετήθηκε από την αρχαιότητα ως η επιστήμη των επιστημών (η πλέον εν δυνάμει επιστήμη). Ο Πλάτων στον Πολιτικό, την ορίζει ως την πλέον δυναμική κατάσταση στην κοινωνία. Επίσης προσδιορίζει την υπόσταση του πολιτικού, που οφείλει να έχει εποπτική γνώση επί όλων των ζητημάτων της ζωής των πολιτών, αυτό που από τον 19ο αιώνα ονομάζουμε πολιτική κοσμοθεωρία. Οι ειδήμονες θα έχουν την εξειδικευμένη γνώση.

Στα αποδεκτά πολιτεύματα κατά Αριστοτέλη, η έννοια της πολιτικής και του πολιτικού αποκτούν απόλυτα γνωρίσματα. Η Δημοκρατία που αναδείχθηκε και υμνήθηκε, δεν είχε αυτά τα γνωρίσματα, που σήμερα την ακυρώνουν συθέμελα. Κλήρος στην επιλογή των αντιπροσώπων των πολιτών, συμμετοχή, όχι όλου του πληθυσμού και κυρίως η ανάδειξη του Ενός, που θα λειτουργεί ως εκφραστής του πολιτεύματος.

Η πολιτική με τη δημοκρατική λειτουργία, δεν ήταν προνόμιο μόνον της Αθηναικής Δημοκρατίας. Λειτουργούσε και στη Σπάρτη και στη Θήβα και ιδίως στο Μακεδονικό Βασίλειο. Ακόμη και η μεγαλειώδηςεκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χαρακτηρίστηκε ως η «παρελαύνουσα δημοκρατία». Το Συμβούλιο των επιτελών εξέφραζε γνώμη και προφανώς αποφάσιζε ο Ένας. Στη Συνέλευση που πολλές φορές της ζητήθηκε η γνώμη, είχαν δικαίωμα ανάτασης της χειρός οι φέροντες όπλα.

Με την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό αναδείχθηκαν και διαμορφώθηκαν οι αρχές του ελληνικού κόσμου ως Δυτικός Πολιτισμός. Με κορωνίδα την πολιτική και τις δημοκρατικές λειτουργίες. Στην πατρίδα μας, αυτό συνέβη μετά την Επανάσταση του ‘21 και διαμορφώθηκε μέσα από συγκρούσεις και τραγωδίες. Ακυρώσαμε τη μεγαλύτερη πολιτική παρακαταθήκη, την αρχή του αναδεικνυόμενου Ενός, με την επιλογή της απολύτου πλειοψηφίας. Μεταγγίστηκε ο κοινοβουλευτισμός με την κυριαρχία των κομμάτων, που από τη φύση τους διαιρούν το σώμα των πολιτών και δεν οδηγούν στη δημιουργία του κοινού τόπου και του κοινωνικού κεφαλαίου. Πρωτοτυπήσαμε κατά απαράδεκτο τρόπο με καλπονοθευτικά συστήματα ενισχυμένης αναλογικής ή «δώρο» έως 50 βουλευτές στο πρώτο κόμμα.

Η Δημοκρατία κατρακύλησε αναπόφευκτα σε κομματοκρατία. Διακηρύξαμε ότι υποχρεωτικώς η χώρα πρέπει να κυβερνάται από ένα κόμμα, αποθεώνοντας την κομματοκρατία. Όταν όλες οι ευνομούμενες δημοκρατικές χώρες, που έχουν Προεδρική Δημοκρατία (ανάδειξη του ενός, του Προέδρου, με απόλυτη πλειοψηφία) ή κυβερνήσεις συνεργαζόμενων κομμάτων. Έτσι απέναντι στην κομματοκρατία (με χαρακτηριστικά κλεπτοκρατίας), αναπτύχθηκε η πληθώρα των διαμαρτυρομένων κομμάτων με αγανακτισμένους πολίτες. Βήμα-βήμα, η ανωμαλία και η διαστροφή γέννησαν τον λαϊκισμό, που είναι η τραγικότερη ακύρωση των λαϊκών διεκδικήσεων. Έπαψαν να υπάρχουν κόμματα αρχών και αξιών.

Η κομματοκρατία εκμηδένισε το μεδούλι της πολιτικής, που είναι οι ιδέες και ο διάλογος. Η επικράτηση αυτού του πολιτικού εκφυλισμού δυστυχώς συνέβη στην πλέον μακρά ειρηνική περίοδο, όχι απλώς της χώρας μας, αλλά του ελληνισμού. Πώς να υπάρξει υγιής πολιτική ζωή και δημιουργία με κομματοκρατία και κραυγές διαμαρτυρίας ή λαϊκισμού. Οι διαμαρτυρίες χωρίς πολιτική υπόσταση και ο λαϊκισμός υπηρετούν την κομματοκρατία. Οι διαχειριστές της εξουσίας με ευκολία βαφτίζουν ως λαϊκισμό την κάθε ανάγκη ή διεκδίκηση του λαού. Το αδιέξοδο είναι ορατό και στον πλέον καλοπροαίρετο πολίτη. Η χώρα βυθίζεται σε βούρκο ανομίας και οι όποιες υγιείς δυνάμεις διασκορπίζονται και αδρανοποιούνται. Αυτό δίνει τροφή στους διαχειριστές της εξουσίας. Με την αναζήτηση του ολιγότερου κακού, καμία κοινωνία δεν προχώρησε μπροστά.

Η ποσοτική συσσώρευση της κομματοκρατίας και της διαχείρισης, αναζητά την ποιοτική μετατροπή. Αυτή μπορεί να επιτευχθεί με πίστη και όραμα, με σχέδιο και στρατηγική. Η διαμαρτυρία και ο λαϊκισμός τρέφουν την κομματοκρατία. Η χώρα χρειάζεται επειγόντωςΣυντακτική Βουλή και όχι πασαλείμματα με αναθεωρήσεις του Συντάγματος. Να ξαναβρούμε την χαμένη πολιτική και τη Δημοκρατία των προγόνων μας. Προεδρική Δημοκρατία με την ανάδειξη της εκτελεστικής εξουσίας με απόλυτη πλειοψηφία και του διαχωρισμού από τη νομοθετική.

Ως δεύτερη επιλογή, αλλά προσαρμοσμένη στο κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα, η θεσμοθέτηση εκτελεστικής εξουσίας της απολύτου πλειοψηφίας των πολιτών διά των αντιπροσώπων και κομμάτων. Δεν χωρούν σκέψεις για ακυβερνησία και άλλα ευτράπελα. Αν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, δεν μας πρέπει τότε η Δημοκρατία. Ή δικαιούμαστε πολιτική ζωή και Δημοκρατία ή κομματοκρατία και κραυγές. Οι λεπτομέρειες πολλές προς συζήτηση. Η πρόκληση όμως είναι ιστορική για Έλληνες της πίστεως και του καθήκοντος. Ή τώρα ή ποτέ !