Η ΔΕΘ με διαστροφές τραύματα

Η Διεθνής Έκθεσις Θεσσαλονίκης ως τίτλος σηματοδοτεί το τι προσδιορίζει. Επί ένα αιώνα υπήρξαν κύκλοι ακμής και παρακμής, όχι απαραίτητα καθολικοί. Οι συμμετοχές, οι εκδηλώσεις, η χωροθέτηση, η επισκεψιμότητα και η ακτινοβολία της είχαν διακυμάνσεις. Έγινε τοπόσημο με ταυτότητα, η υλική και η άυλη παραγωγή εκτέθηκαν με επιτυχία και διεθνή ακτινοβολία.

Για μισό αιώνα έγινε σύμβολο αισιοδοξίας και χαράς για μεγάλους και μικρούς. Εδώ και τριάντα χρόνια εκδηλώθηκαν διαστροφές, κατ' εξοχή πολιτικές και υπέστη τραυματισμούς, που εγκατέστησαν παθογένειες, χρόνιες πλέον. Ο κυριότερος των τραυματισμών έχει να κάνει με τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κοινωνικών ομάδων ή και του συνόλου του λαού. Πώς να λάμψει και να ακτινοβολήσει με καπνογόνα και κραυγές, όσο δίκαιες και αν είναι.

Ο πυλώνας του συνδικαλισμού ακολουθεί την κατάπτωση της πολιτικής και των πολιτικών. Κλείνουν ακόμη και τον χώρο στάθμευσης στο Βελλίδειο από τον φόβο επεισοδίων. Δυστυχώς καθιερώθηκε ως τρόπος διαμαρτυρίας, που σκοτεινιάζει το περιεχόμενο της ΔΕΘ. Επί τρεις δεκαετίες τραυματίσθηκε από την ανικανότητα και την εξαπάτηση προς τον Βορειοελλαδικό χώρο, εις ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική και λειτουργική της έκφραση. Σημείο και αυτό των καιρών. Την ονόμασαν ανάπλαση και κατάντησε ντροπή και αναξιοπιστία, ίσως και ξεπεσμός. Πλήγωσαν ακόμη και τις φιλότιμες προσπάθειες ανθρώπων, που προσπάθησαν και την κράτησαν όρθια εν μέσω μνημονίων. Όταν ήρθε η ώρα, του να αποφασίσει η πολιτεία με τους εκφραστές της, την εκκίνηση των έργων, μας έφεραν τους δήθεν και τους διαχειριστές.

Δύσμοιρη πόλη του Μυροβλύτη και των θυσιών, σε ονομάζουν συμπρωτεύουσα, ενώ υπήρξες Συμβασιλεύουσα. Λίγο πιo μπροστά από την 30ετία, άρχισαν οι διαστροφές σε πολιτικό επίπεδο. Αντί της ανάδειξης της παραγωγής και των επιτευγμάτων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, εμφανίσθηκαν οι εξαγγελίες παροχών κάθε χρόνο, με τα αντίμετρα των αντιπολιτευομένων. Λες και δεν υπάρχει ετήσιος προϋπολογισμός στην Βουλή, για κατάθεση τεκμηριωμένη των θέσεων της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.

Η ΔΕΘ έγινε χώρος έκθεσης υπουργείων και κρατικών υπηρεσιών, με χιλιάδες μανδαρίνων να κατακλύζουν την πόλη. Η πολιτεία δεν διοργανώνει συνέδρια και συζητήσεις για παραγωγή και τεχνολογική ανάπτυξη. Ιδιώτες και ιδίως του χώρου της επικοινωνίας παρελαύνουν με εκδηλώσεις, που μόνον την ουσία της παραγωγής και της τεχνολογικής ανάπτυξης δεν αγγίζουν. Και δεν εννοώ τις πολιτιστικές εκδηλώσεις και τις συνευρέσεις φίλων και επαγγελματιών, που είναι γνώρισμα των ελλήνων και της ζωής μας. Η αποβιομηχάνιση έχει συντελεσθεί από την δεκαετία του '80 και η συμμετοχή της τεχνολογικής ανάπτυξης δεν ξεπερνά το 2% του ΑΕΠ.

Η ΔΕΘ κατάντησε να αποτυπώνει το συμπύκνωμα του εκφυλισμού και της αναξιοπιστίας με υποκρισία της πολιτικής ζωής. Προφανώς και αποτύπωνε στα χρόνια της ουσία παραγωγή, προόδου και  πραγματικής ανάπτυξης  με επιτυχία στο παρελθόν. Η πολιτική, με τα όποια της λάθη και παραλείψεις, αντανακλούσε και στις λαμπρές εκθέσεις εκείνων των χρόνων. Η Βόρειος Ελλάς, η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη καλούνται να καταστούν το πρόφραγμα της οικονομίας και της εξωστρέφειας της Πατρίδος. Δεν πρέπει να δεχθούμε την στασιμότητα και την οπισθοδρόμηση.

Συνέχεια και Προοπτική για την παραγωγή και τεχνολογική ανάπτυξη, με προπομπό την ΔΕΘ και την ανάδειξη της προσπάθειας, αυτονόητα ζητά η Πατρίδα και οι πολίτες.